MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının evinde 2008 yılı mayıs ayından 2010 haziran ayına kadar ev hizmetlisi ve çocuk bakıcısı olarak kesintisiz çalıştığını, çalışmaya sabah 08.00'te başladığını akşam 19.00-20.00 kadar devam ettiğini, en son aylığının 1.500 TL olduğunu, son 10 aylık maaşını alamadığını, hafta sonu sadece pazar günleri iznini kullandığını, yıllık izin ve dini bayramların 1. günü hariç ve resmi bayramlarda izin kullanamadığını,fazla mesai ücreti alamadığını, buna rağmen haksız olarak işten çıkarıldığını ileri sürerek 1.500 TL kıdem tazminatı, 500 TL ihbar tazminatı, 500 TL fazla mesai ücreti, 500 TL genel tatil ücreti, 500 TL yıllık izin alacağı ve 7.000 TL ücret alacağına karşılık şimdilik 10.500 TL'nin 2008 senesinden itibaren bankaların uyguladığı en yüksek faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davacı 21.01.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.
Davalı, davacının haftada üç gün gündelik işleri yapmak için geldiğini ve akşamları ücretini aldığını başkaca çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davacının davalı yanında ev hizmetlisi ve çocuk bakıcısı olarak çalıştığı, haksız işten çıkarıldığı, bu sebeple bilirkişi raporunda belirlendiği üzere BK. 341 Maddesi gereği 700,00 TL tazminat, 1.148,34 TL Genel Tatil Ücreti, 1.400,00 TL yıllık izin ücreti ve 14.600,00 TL çalışma ücret alacağı olmak üzere toplam 17.248,34 TL alacağı oluştuğu gerekçe gösterilerek davanın bu miktar üzerinden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, davalının yanında ev hizmetlisi ve çocuk bakıcısı olarak çalıştığını belirterek diğer talepleri yanında genel tatil ve bayram günlerinde de çalışması nedeniyle ücret ödenmediğini ileri sürerek ücret alacağının tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda davacının genel tatil ve bayram günlerinde çalıştığına dair ... isimli bir tanığın beyanlarına atıf yapılarak davacının genel tatil ve bayram günlerinde çalıştığı kabul edilerek ücret alacağı hesaplanması cihetine gidilmiş ise de, dosya kapsamı itibariyle davacının vermiş olduğu tanık listesinde bilirkişi raporunda beyanına atıf yapılan ... isimli bir tanık bulunmadığı gibi mahkemece bu isimde bir tanığın beyanlarına da başvurulmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece dinlenen diğer tanık beyanlarında davacının genel tatil ve bayram günlerinde çalıştığına dair açık bir beyan bulunmamaktadır. Genel tatil ve bayram günlerinde çalıştığını ispat külfeti davacıya ait olup,davacının göstermiş olduğu deliller kapsamında Genel tatil ve bayram günlerinde çalıştığını ispat edememiştir. Hal böyle olunca mahkemece davacının genel tatil ve bayram günleri çalıştığı iddiasına dayalı alacak talebi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.