Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı; davalı bankanın kredi kartı müşterisi olduğunu, kredi kartının rızası dışında kopyalandığını ve iki kez kullanılmak suretiyle her birinde 500,00 TL olmak üzere toplam 1000,00 TL.nin bankamatikten çekildiğini ve Gaziantep 4.İcra Müdürlüğünün 2011/7010 esas sayılı dosyası ile hakkında icra takibi yapıldığını belirterek çekilen bu paralar nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, İcra takibindeki asıl alacak miktarının 1.035,25 Tl olduğu, miktarı itibariyle icra takibi yapma koşullarının oluşmadığı, davalının önce tüketici sorunları hakem heyetine başvurması gerektiği, davalının bu yola başvurmadan doğrudan icra takibi yapamayacağı gerekçesiyle; davanın kabulü ile, davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, karar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında kredi kartı üyelik sözleşmesi bulunduğu ve bu kredi kartının iki kez kullanılmak suretiyle her biri 500,00'er TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL nakit avans çekildiği hususu ihtilaflı değildir. Uyuşmazlık, kredi kartının kart hamilinin rızası dışında kopyalanıp kopyalanmadığı ve nakit avansların davacının rızası dışında çekilip çekilmediği ve davalının tüketici sorunları hakem heyetine müracaat etmeden icra takibi yapı yapamayacağı hususundadır.
4077 sayılı Yasanın 22.maddesi gereğince, değeri beş yüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuru zorunlu olup, bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararların tarafları bağlayacağı, değeri beş yüz milyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda ise tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararların ancak tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebileceği, kararların bağlayıcı veya delil olacağına ilişkin parasal sınırların ise her yılın Ekim ayı sonunda Devlet İstatistik Enstitüsünün Toptan Eşya Fiyatları Endeksinde meydana gelen yıllık ortalama fiyat artışı oranında artacağı belirtilmiştir. Madde metninde atıf yapılan parasal sınır 01.01.2011 tarihi itibariyle 1.031,87 TL olarak belirlenmiştir. Eldeki davanın,1.000,00 TL ne yönelik olduğu dikkate alındığında, davacının öncelikle tüketici sorunları hakem heyetine müracaat etmesi gerekir. Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebinin kabulü gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile Gaziantep 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 26.04.2012 tarih ve 2011/ 984 esas 2012/ 294 karar sayılı kararının sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.