MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi
Taraflar arasındaki satıcının hakem kurulu kararına itirazı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı,davalının bankadan kredi kullandığını, alınan masraflara itiraz için davalının Ankara Valiliği İl Hakem Heyetine başvurmuş ve masrafların iadesi yönünde 07/05/2012 tarih ve 200943 sayılı kararı aldığını, bu kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı,davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davacı bankaca yapılan kesintilerin haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
4077 sayılı Yasanın 22.maddesi gereğince; değeri beş yüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuru zorunlu olup, bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararların tarafları bağlayacağı, bu kararların ise İcra ve İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirileceği, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği kararın kesin olduğu, değeri beş yüz milyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda ise tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararların ancak tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebileceği, kararların bağlayıcı veya delil olacağına ilişkin parasal sınırların ise her yılın Ekim ayı sonunda Devlet İstatistik Enstitüsünün Toptan Eşya Fiyatları Endeksinde meydana gelen yıllık ortalama fiyat artışı oranında artacağı belirtilmiştir. Tüketici Sorunları Hakem Heyetleri Yönetmeliğinin 5.maddesindeki düzenleme ise büyükşehir statüsünde bulunan illerde kurulan il hakem heyetleri ile büyükşehir belediyesi sınırları dahilinde kurulu ilçelerdeki
2013/27643 - 2014/2758
hakem heyetlerinin görev sınırını belirlemeye ilişkin olup, bu heyetlerce verilecek kararların miktar itibariyle bağlayıcılığına dair bir düzenleme içermemektedir.
4077 sayılı yasanın 22.maddesinde belirlenen kesinlik sınırı 01.01.2013 tarihi itibariyle 1.191,52 TL olarak belirlenmiş olup, davaya konu olan bedelin 3.240,00 TL olduğu nazara alındığında, kararın infaz edilmesi mümkün olmayıp, ancak tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebileceği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının eldeki davayı açmasında hukuki yararı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkeme kararının gerekçesinin yukarıda belirtilen şekilde değiştirilerek ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy