... vekili avukat ... ile 1-... Ltd. Şti. ... Ltd. Şti. 3-...hizm. San. .. Ltd Şti. vekili avukat ... 4- ...Şti. vekili avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.6.2013 gün ve 2012/222 2013/309 sayılı hükmün davacı ile davalı ... İnş. Taah. Hizm. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
Davacı, davalılardan alacağı olan 2108,76 TL.nin faizi ile tahsilini istemiş, mahkemece, davanın 1799,00 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... Ltd. Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Taraflarca temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.820,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.