MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı idare ile aralarında düzenlenen sözleşme uyarınca davalıya veri girişi ve temizlik hizmeti verdiğini, sözleşme süresince 5510 sayılı yasada yapılan değişikliğin davalı tarafından yanlış yorumlandığını ve şirketin istihkaklarından haksız kesintiler yapıldığını, 5510 sayılı yasanın 81 maddesine eklenen bende göre sigorta primlerini düzenli ödeyen ve sigortasız işçi çalıştırmayan işverenleri teşvik etmek amacıyla sigorta pirim oranının %5 lik kısmının hazinece karşılanacağının belirtildiğini, 5510 sayılı yasanın yürürlüğünden itibaren bu kanun gereğince 5 puanlık indirimleri uygulamak suretiyle sigorta primlerini tahakkuk ettirildiğini ve ödendiğini, ancak davalı idarenin söz konusu pirim indirimlerini hak edişlerinden haksız olarak kestiğini ileri sürerek 10.000, 00 TL.nin kesintilerin yapıldığı tarihten itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 59.823, 34 TL.ne yükseltmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile, 59.823, 34.TL alacak için 10.000, 00.TL'sinin dava tarihinden itibaren 49.823, 34.TL'sinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2013/973-414
2-Davacı, davalı ile aralarında hizmet alımına ilişkin sözleşme olduğunu, davalının hakedişlerinden kesinti yaptığını belirterek 59.823,34 TL.nin avans faiziyle tahsilini istemiştir. Mahkemece, hükmedilen alacağın talebin reddedildiği 31.12.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davacı, hak edişlerinden kesilen miktarların kendisine iadesi için dava tarihinden önce 31.08.2010 tarihli dilekçe ile davalıya ihtarda bulunmuştur. Bu durumda, davalının bu tarihte temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Davacı tacir olup, dava konusu alacak ticari işletmesi ile ilgili olduğundan davacı alacağın avans faizi ile tahsilini isteyebilir. Buna göre temerrüt tarihinden itibaren avans faizine hükmedilmesi gerekirken dava ve ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.
SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan “alacak için 10.000, 00.TL'sinin dava tarihinden itibaren 49.823, 34.TL'sinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyen yasal” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “ alacağın 31.08.2010 tarihinden itibaren avans” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde davacıya iadesine, 14.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.