MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıdan traktör aldığını, bedelin bir kısmını ödediğini, kalan kısmı için senet verdiğini, senedi zamanında ödeyemeyince davalının traktörü izinsiz olarak köydeki evinden alıp götürdüğünü, bu nedenle yargılanıp mahkum olduğunu, yaşanan bu olay nedeniyle köy gibi küçük yerleşim yerinde güvenilmez bir insan olarak algılanmaya başlandığını, büyük üzüntü duyduğunu, elem ve ızdırap yaşadığını ileri sürerek 15.000.00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacıya traktör satıp karşılığında senet aldığını, bu senedin zamanında ödenmemesi üzerine davacıyla görüşerek izniyle traktörü köydeki evinden aldığını, ceza yargılamasının henüz kesinleşmediğini, suçlu kabul edilmesinin mümkün olmadığını ve davacının manevi zararının olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 4.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, davacının satın aldığı traktör borcunu ödeyememesi nedeniyle traktörün davalı tarafından davacının evinden izinsiz olarak alınması nedeniyle açılan manevi
tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece manevi tazminatın kısmen kabulüne, 4.000. TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmişse de, 22.6.1966 tarihli 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, manevi tazminat miktarını etkileyen özel hal ve şartlar belirtilmiş olup, hakim manevi tazminat miktarını belirlerken Türk Medeni Kanunu' nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalmalı, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, olayın vehametini, davalının kusurunu, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmelidir. Takdir edilecek manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalı, ne var ki mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanması amaç edinilmediğinden zenginleşme aracı da olmamalıdır. Dava konusu traktörün 3.000 TL ye satıldığı ve olayın gelişimi ile yukarda belirtilen ilkeler gözetildiğinde, mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının çok olduğunun kabulü gerekir. O halde yukarda belirtilen ilkeler doğrultusunda takdir edilecek daha makul bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, mahkemece 4.000.00.TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 68.35 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 8.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.