MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının arkadaşı olduğunu, davalının borç para istemesi ve onun geri ödeyeceği inancı ile borç olarak davalının banka hesabına 10.460.00.TL gönderdiğini, ayrıca davalıya kredi kartı borcunu ve 3. k,şilere olan borcunu ödemesi için elden 1.000.00.TL borç para verdiğini, davalının daha sonradan aldığı bu borçları ödemediğini ileri sürerek toplam 11.460.00.TL' nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, araç kredisi ile satın aldığı traktörü davacıya kiraladığını, 2,5 yıl davacının traktörünü kulandığını, yıllık 7.000.00.TL olan kira bedeline mahsuben davacının kendisine banka aracılığıyla 10.460.00.TL gönderdiğini, bakiye 6.000.00.TL daha davacıdan alacaklı olduğunu, havalede açıklama olmadığını, bunun borcun ödenmesini gösterdiğini, başkaca ödemenin olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 10.460.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm. davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, borç olarak gerek banka havalesi gerekse elden davacıya ödediği toplam 11.460.00.TL' nın davacı tarafından iade edilmediğini ileri sürerek alacağın tahsilini istemiş; davalı ise bu iddiaya karşı koyarak, davacıdan ödünç almadığını, gönderilen havalenin aralarındaki kira sözleşmesine istinaden kira bedeline mahsuben yapılan borç ödemesi olduğunu belirterek vasıflı ikrar bir başka deyişle gerekçeli inkârda bulunmuştur. Bu ikrar bölünemez ve ikrar edenin aleyhine delil de teşkil etmez. Her ne kadar mahkemece, havale olarak gönderilen paranın kira bedeline mahsuben gönderildiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın 10.460.00.TL yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; Havale bir ödeme vasıtası olup, var olan bir borcun ödendiğini gösterir. Bu karinenin aksini havaleyi gönderen şahsın ispat etmesi gerekir. Tarafların delil olarak dayandığı banka havalesinde paranın gönderiliş nedenine ilişkin herhangi bir şerh bulunmamaktadır. Hal böyle olunca TMK.’ nun 6. maddesi ve HMK.’ nu hükümleri gereğince, paranın ödünç olarak verildiğini ispat yükü davacıya ait olup, davacı ödünç ilişkisini müddeabihin miktarı itibariyle kesin delillerle kanıtlamakla yükümlü iken mahkemece ispat yükünün yanlışlıkla davalıya verilerek yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.