(1086 S. K. m. 427) (YHGK 23.02.2005 T. 2005/13-32 E. 2005/85 K.)
Dava: T. E. vekili avukat M. A. ile İş Bankası A.Ş vekili avukat A. B. aralarındaki dava hakkında Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 10.12.2013 gün ve 348-36 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
Karar: Davacı, 1200,00 TL alacağın tahsilini istemiş, mahkemece, 10.12.20 tarihinde davanın kabulüne 1200,00 TL'nin davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından talep edilen miktar 1200,00 TL olduğu ve karar tarihi itibariyle 1.820,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy