... Vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında Oltu Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 17.10.2012 gün ve 2012/734-2012/241 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, Oltu AHM'nın 2010/237 esas sayılı dosyasında belirtilen fazlaya ilişkin 583,33 TL ile 1.044,19 TL faiz alacağın tahsilini istemiş, mahkemece 21.11.2011 tarihinde davanın kabulü ile fazlaya ilişkin 583,33 TL ile 1.044,19 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline dair kararın davacı tarafından temyizi üzerine dairemizin 9.4.2014 tarihli kararı ile davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ilk davadan önceki birikmiş faiz alacağına hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğu gerçeksiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak 17.10.2012 tarihinde 583,33 TL'lik kısımla ilgili hüküm yargıtayca onanıp kesinleştiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, faiz alacağına, ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, faiz alacağı yönünden davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.690,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy