... vekili avukat ... ile 1-..., 2-.... vekili avukat ..., 3-...., 4-....., 5-...., 6-... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06/05/2014 gün ve 2012/955-2014/206 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, dava dışı işçinin açmış olduğu iş davası neticesinde Bakanlığın müşterek müteselsil borçlu kabul edilmesi nedeniyle icra dosyasına toplam 12.788,75TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, bu bedelin ödeme tarihinden itibaren davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; toplam 11.074,51TL'nin, 2.073,93TL'sinin davalı ... tamamından, .... 7,28TL'sinden, .... 491,08TL'sinden, Tasfiye Halinde .... 246,18TL'sinden, .... 414,27TL'sinden sorumlu olmak üzere 11/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, 9.000,58TL'sinin davalı ... tamamından, .... 49,68TL'sinden, .... 497,04TL'sinden sorumlu olmak üzere 31/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy