MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 22/05/2014
NUMARASI: 2011/292-2014/367
Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı B.. T.. Ö... Tic. Ltd. Şti temsilcisi M.. A.. ve vekili avukat K.. G.. ile davacı D.. Evleri Site Yönetimi vekili avukat S..B..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı tarafından yapılan icra takibinin usulsüz tebliği sonrası kesinleşen takibe dayalı olarak haciz baskısı altında 37.389 TL ödeme yaptıklarını, dava dışı M.. N.. isimli kişinin kendisini Boğaziçi şirketinin yetkilisi olarak tanıtması nedeniyle Boğaziçi şirketi ile sitenin etrafının panel çit ile çevrilmesi hususunda sözleşme yaptıklarını, bu işin yapılması kapsamında M..N..li kişiye avans çek ödemeleri yaptıklarını, işin yapılmaması üzerine yapılan araştırmada söz konusu şahsın Boğaziçi şirketinin yetkilisi olmadığını öğrenerek yapılan ödemelerin geri tahsili amacıyla bu kişi aleyhine dava açtıklarını, çit yapım işinin M..N..'a verildiğini, davacı tarafından kendilerine teslim edilen bir malzeme olmadığını, davacının M..N.. isimli kişiye teslim etmiş olabileceğini, ilgili kişinin aciz durumu nedeniyle kötü niyetli olarak kendileri adına fatura düzenlediğini, davalı ile hiçbir alışveriş ilişkisinin bulunmadığı ve davalıdan mal alınmadığını ileri sürerek; icra takibi nedeniyle ödenen bedellerin ödenme tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsili ile dava konusu icra takibinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kabulü ile, davacının icra dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespiti ile 37.365 TL'nin ödenme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece yapılan yargılama sonucu dava dilekçesinde talep edilen 37.365 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilerek, hüküm başlıklı bölümün 2. bendinde kabul edilen miktar üzerinden 492 Sayılı Harçlar Kanunu hükümlerine göre hesaplanan 2.552,03 TL nispi İlam harcının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir. Davacı tarafından davanın açılması aşamasında 26.04.2011 tarihli sayman Mutemedi alındı belgesi ile 555,25 TL peşin harç yatırdığı, bu yatırılan nispi peşin harcın hükmün 2. bendinde hesaplanan 2.552,03 TL karar ilam harcının içinde hesaplamaya dahil edilerek ayrıca davalıdan tahsiline karar verildiğine göre, davacının yaptığı bu ödemenin mahkemenin uhdesinde kaldığı ve bu bedelden HMK 326. maddesi gereğince aleyhine hüküm verilen davalının sorumlu olduğu gözetilerek davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu peşin harç ödemesinin davacıya iadesine dair hüküm tesis edilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince kararın “Hüküm” başlıklı bölümüne 5. bentten sonra gelmek üzere yeni bir bent eklenerek “6-Davacı tarafından 26.04.2011 tarihli Sayman Mutemedi alındı belgesi ile yatırılan 555,25 TL peşin Harcın davacıya iadesine, ” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.913,03 TL harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan 25,20 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 5.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.