MAHKEMESİ: Göle Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 20/03/2013
NUMARASI: 2009/194-2013/145
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, murisi K. A.'ın petrol istasyonu işletmeciliği yaptığı dönemde, davalı idarenin hizmet aracı için 1999-2000 yılları içinde 1046 litrelik akaryakıt aldığını, ancak benzin bedelinin herhangi bir şekilde ödenmediğini ileri sürerek, 1046 litre benzin bedelinin yıllara göre işleyen temerrüt faizi oranı dikkate alınarak 18.000,00 TL nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle asıl alacağın 437,68 TL, temerrüt faizinin ise 1.978,84 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, toplam 2.416,52 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, murisi K. A.'ın davalıya 1999-2000 yılları arasında 1046 litre akaryakıt sattığından bahisle eldeki davayı açmıştır. Toplanan delillerden, murisin 03.01.2005 tarihinde öldüğü ve geride 15 mirasçı bıraktığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı, davaya konu alacakla ilgili olarak ancak murisin miras payından kendi hissesine düşen parayı isteyebilir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin alacağın tamamına hükmedilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
3-Dava konusu alacakla ilgili davacı, davalıyı daha önceden temerrüde düşürmemiştir. Muris tarafından dava dışı Ş.Y.'a karşı başlatılan icra takibi davalı bakanlığı temerrüde düşürmek için yeterli değildir. Diğer taraftan, muris K. A.'ın davalı bakanlığa sunduğu 12.12.2001 tarihli dilekçe de davalıyı temerrüde düşürecek nitelikte değildir. Bu durumda davalının dava tarihinden itibaren faizden sorumlu tutulması gerekirken, mahkemece bu yön gözardı edilerek satış tarihinden dava tarihine kadar hesaplanan temerrüt faiz oranı esas alınarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ayrıca faize faiz yürütmek suretiyle karar verilmesi de kabul şekli bakımından usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.