MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istenilmekle, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kredinin kullanımı sırasında kendisinden haksız olarak 1.000 TL masraf alındığını ileri sürerek haksız yere alınan 1.000 TL nin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz edilmiştir.
Davacı, kredi kullanımı sırasında kendisinden haksız olarak 1000 TL kesintinin tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık, tüketici mahkemesinin mi yoksa tüketici hakem heyetinin mi görevli olduğu hususundadır.
4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu'nun 22/5.maddesi uyarınca; Uyuşmazlık konusu mal veya hizmet bedelinin 118.290.000.-(Yüzonsekizmilyonikiyüzdoksanbin) TL'yi aşmadığı hallerde, Tüketici sorunları hakem heyetine başvurmadan tüketici mahkemelerine başvurulamaz. Bu parasal sınır, her yıl 8 inci maddenin son fıkrasında gösterilen usul çerçevesinde yeniden belirlenir. Yasada öngörülen parasal sınır 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.191,52 TL'ye çıkarılmıştır. Somut olayda; dava değeri 1.000 TL olduğuna göre tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Hal böyle olunca; mahkemece uyuşmazlığın tüketici hakem heyetinin görev alanına girdiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile Kırıkkale 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 25.12.2013 tarih ve 2013/ 1050 esas 2013/ 1108 karar sayılı kararının sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, 18/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.