MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, fazilerin düşmesi üzerine kredinin yeniden yapılandırıldığını, bu nedenle davalı bankanın kendisinden dosya masrafı ve yapılandırma ücreti adı altında yapıldığını ileri sürerek, 3.883,59-TL’nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.883,59 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, faiz başlangıç tarihi istemi yönünden sair istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının temyizi vekalet ücretine yöneliktir. Dava, konut kredisi sözleşmesi sırasında davacı tüketiciden haksız olarak alınan 3.883,59 TL masrafın tahsili istemine ilişkin olup; mahkemece, davanın bu yönden kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil eden davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmemiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 2015 yılı AAÜT’nin 13. maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmü yer almaktadır. Buna göre; mahkemece kabul edilen 3.883,59 TL üzerinden yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına AAÜT’nin 13/1 maddesi uyarınca, Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla vekalet ücreti verilmesi öngörüldüğünden, davacı yararına 750,00 TL maktu vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7 maddesi gereğidir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının “Hüküm” başlıklı bölümüne ayrı bir bent olarak “Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13/1 maddesi uyarınca 750,00 TL maktu vekalet ücretinin, davalıdan alınarak davcıya verilmesine,” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.