... vekili avukat ... ile 1-..., 2-... vekilleri avukat ..aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/06/2013 tarih ve 2010/855-2013/320 sayılı hükmün Dairenin 3/11/2014 tarih ve 2014/1508-2014/33960 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
1-Temyiz eden davalı ..., aleyhinde pek çok icra takibinin mevcut olduğunu, hacizler bulunduğunu, ailesinin yardımı ile geçindiğini, ekonomik yönden acziyet içinde olması nedeniyle temyiz harç ve giderlerini karşılayamayacağını ileri sürerek temyiz dilekçesi ile birlikte adli yardım talebinde bulunmuştur. Mahkemece, 07.10.2013 tarihinde adli yardım talebinin reddine kesin olarak karar verilmiş; temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için davalıya gönderilen muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksiklik tamamlanmadığından 18.11.2013 tarihinde ise HMK’nun 344/1 maddesi gereğince davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Dairemizce de 3.11.2014 gün ve 2014/1508-33960 sayılı ilam ile onandığı anlaşılmaktadır.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334/3 maddesinde kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı hükmü mevcut olduğundan davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebinin Yargıtayca değerlendirilmesi gerekmektedir. Kaldı ki, HMK.nun 337. maddesi 11.4.2013 gün ve 6459 sayılı yasanın değiştirilmiş 30.4.2013 tarihli resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. HMK.nun değişik 337. maddesi uyarınca, Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edebilir.
Davalının adli yardım talebinin incelenmesinde; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Açıklanan nedenlerle, mahkemenin yukarıda bahsedilen adli yardım talebinin reddi ile davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair kararları yok hükmünde bulunduğundan ve sehven onama kararı verildiğinden anılan kararların ve Dairemizin 3.11.2014 gün ve 2014/1508-33960 sayılı ilamının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 334. maddesinde, “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, haklı oldukları yolunda kanaat uyandırmak kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, Davalının adli yardım talebinin incelenmesinde; 6100 Sayılı takip eden maddelerde, adli yardımlara dair esaslar gözetilerek adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
İşin esasının incelenmesinde ise, incelenmesine gerek görülen Tekirdağ 1.Asliye Ceza mahkemesi'nin 2011/413 esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.