MAHKEMESİ: Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 15/01/2015
NUMARASI: 2014/144-2015/23
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, kızkardeşinin kocası olan davalıya 2.500 Euro'yu havale yolu ile ödünç olarak gönderdiğini, davalının borcunu ödememesi üzerine başlattığı icra takibine davalı tarafından haksız yere itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacıdan alacaklı olduğu parayı tahsil ettiğini, 2009 yılında 1 nolu parselde bulunan taşınamazın satışı konusunda anlaşarak 1 dönüm olarak bildiği taşınmazını davacı kayınbiraderine sattığını, satış esnasında bu hissenin 1 dönümden fazla olduğunun ortaya çıkması üzerine davacının parasını sonradan ödeyeceğini taahhüt ettiğini, ısrarları sonucunda davacının 60 m2 lik fazla alan için kalan parayı gecikmeyle yolladığını, gönderilen paranın da bu olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıya banka havalesi yoluyla ödünç verdiğini ileri sürerek, alacağının tahsili için takip başlatmış, davalı ise borç verme iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacıdan alacaklı olduğu parayı tahsil ettiğini savunarak, akdi ilişkiyi inkar etmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki havale ödeme vasıtası olup, var olan bir borcun ödendiğini gösterir. Bu karinenin aksini havaleyi gönderen şahsın ispat etmesi gerekir. Bu durumda ödünç ilişkisini ispat etme yükümlülüğü, onu iddia eden davacıya aittir. Davada dayanılan 07.11.2012 tarihli Almanca yazılı havale dekontunda gönderilen paranın ne için gönderildiğine dair bir açıklama olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, 07.11.2012 tarihli havale dekontunda ödemeye dair açıklama olup olmadığı araştırılıp, gerekirse havale dekontunun tercümesi yaptırılmalı, dekontta paranın ne için gönderildiğine dair açıklama yok ise söz konusu dekont, ödünç ilişkisini kanıtlamaya yeterli olmadığı gibi, yazılı delil başlangıcı olarak da kabul edilemez. HUMK’nun 288. maddesi gereğince miktar itibariyle olayda tanık dinlenmesi de mümkün değildir, o halde davacının iddiasını yasal delillerle ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi; açıklamada paranın ödünç olarak gönderildiği açıkça yazıyor ise davacı iddiasını ispat etmiş olacağından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile ispat yükünün davalıda olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 5.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.