... vekili avukat ... ile ... Turz. İnş. Tarım San. Ve Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 18/03/2015 gün ve 2014/129-2015/180 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, davalı ile 10.05.2011 tarihli 6.600,00 TL bedelli devre tatil sözleşmesi imzaladığını, toplamda 1.800,00 TL ödeme yaptığını, kalan kısım için senetler imzalayarak davalıya verdiğini, devre tatil hakkını hiç kullanmadığını belirterek sözleşmenin feshine, 1.800,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ili birlikte tahsiline, sözleşme uyarınca davalıya verilen senetlerin iadesine ve davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, cevap vermemiştir.
Mahkemece, davacının 1.800,00 TL tutarındaki alacak talebinin reddine, davacının diğer taleplerinin kabulü ile; Taraflar arasında düzenlenmiş bulunan 10.05.2011 tarihli kapıdan satış sözleşmesinin iptaline, Sözleşme uyarınca davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, Sözleşme uyarınca davacı tarafından davalıya verilen senetlerin iadesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacı temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.