MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi
Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, daha önce davalı banka aleyhine 2.384,00 TL haksız kesintinin davalıdan tahsili istemiyle Ankara 7.Tüketici Mahkemesi‘nin 2013/3174 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davanın kısmen kabulü ile 1.264,00 TL haksız kesintinin iadesine miktar nedeniyle kesin olarak karar verildiğini, 15.9.2010 tarihinde 1.119,00 TL‘lik yeniden yapılandırma komisyonuna ilişkin belgeyi, 6100 sayılı HMK’nın 375/1-ç maddesi uyarınca sonradan ele geçirdiğini ileri sürerek, yargılamanın iadesi ile Ankara 7.Tüketici Mahkemesi‘ne ait 2013/3174 esas, 2015/1363 karar sayılı ve 26.5.2015 günlü kararın ortadan kaldırılmasını, söz konusu davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, "Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 374. maddesi uyarınca yargılamanın iadesi koşulları oluştuğundan söz edilerek yargılamanın iadesi talebinin kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile yargılamanın iadesi talep edilen Ankara 7.Tüketici Mahkemesi‘ne ait 2013/3174 esas, 2015/1363 karar sayılı kararınıın iptaline; 2.384,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir. Davacı, yargılamaının iadesini istediği Ankara 7.Tüketici Mahkemesi‘nin 2013/3174 esas sayılı dosyası ile, 9.4.2009 tarihinde 1.200,00 TL kredi tahsis ücreti ve 4.9.2009 tarihinde 1.184,00 TL yeniden yapılandırma komisyonu adı altında toplam 2.384 TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek dava açmış, Mahkemece, 26.5.2015 günlü kararı ile davanın kısmen kabulü ile 1.264,00 TL haksız kesintinin davacıya iadesine kesin olarak karar verilmiştir. Davacı, yargılamanın iadesi istemine ilişkin dilekçesinde ise, 15.9.2010 tarihinde 1.119,00 TL lik yendien yapılandırma komisyonuna ilişkin belgelere sonradan ulaştığını ileri sürmüştür. Hemen belirtmek gerekir ki, davacı 1.200,00 TL ve 1.184,00 TL olmak züere toplam 2.384,00 Tl‘lik kesintilere ilişkin belgeleri dava dilekçesine ekleyerek dava açmış olup, sonradan ele geçirdiğini ileri sürdüğü 1.119,00 TL‘lik ikinci yapılandırmaya ilişkin belgenin, yargılamanın iadesine konu dava ile bir ilgisi bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, sonradan ele geçirildiği ileri sürülen belge, yargılamanın iadesine konu davada uyuşmazlık konusu değildir. Her ne kadar, yargılamanın iadesine konu kararda, 1.119,00 TL yönünden alınan Tüketici Hakem Heyeti kararı sonucu icraen tahsil edilen 1.200 TL ile 9.4.2009 tarihinde yapılan 1.200,00 TL‘lik kesintinin karıştırılması sonucu delillerin takdirinde bir hata yapılmış ise de; önceki tarihli verilen karar miktar nedeniyle kesin nitelikte olup; delillerin takdirinde yapılan hata ise tek başına yargılamanın iadesini gerektimemektedir. Öyle olunca, mahkemece şartları oluşmadığından yargılamanın iadesine ilişkin davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.