(5510 S. K. m. 81)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı, davalı idare ile aralarında imzalanan sözleşme süresince 5510 sayılı yasada yapılan değişikliğin davalı tarafından yanlış yorumlandığını ve şirketin istihkaklarından haksız kesintiler yapıldığını, 5510 sayılı yasanın 81 maddesine eklenen bende göre sigorta primlerini düzenli ödeyen ve sigortasız işçi çalıştırmayan işverenleri teşvik etmek amacıyla sigorta pirim oranının %5 lik kısmının hazinece karşılanacağının belirtildiğini, müvekkilinin 5510 sayılı yasanın yürürlüğünden itibaren bu kanun gereğince 5 puanlık indirimleri uygulamak suretiyle sigorta primlerini tahakkuk ettirdiğini ve ödediğini, ancak davalı idarenin söz konusu pirim indirimlerini hak edişlerinden haksız olarak kestiğini ileri sürerek 27223,88 TL nin kesintinin yapıldığı tarihten itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 13.7.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 32127,17 TL.ne yükseltmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, hak edişlerinden haksız kesinti yapıldığını belirterek haksız yere kesinti yapılan 32127,17 TL.nin kesinti tarihinden itibaren avans faiziyle tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile, 32127,17 TL.nin kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Borçlar Kanunun 101/1 (6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 117) maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının herhangi bir ihtarı yok ise anılan yasa maddesi uyarınca faize ancak dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir. Dava konusu olayda, davacı davalı kuruma 27.2.2012 tarihinde tebliğ edilen tarihsiz yazı ile 27223,88 TL.nın 15 gün içinde ödenmesini istediğinden, davalının verilen sürenin bitiminden sonra 14.3.2012 tarihinde 27223,88 TL için temerrüde düştüğü, ıslah ile artırılan bakiye bedel için ise ıslah tarihinden itibaren temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek hüküm altına alınan miktara kesinti tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün ikinci fıkrasının bütünüyle karardan çıkartılarak yerine aynen (32124,17 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu miktarın 27223,18 TL.na 14.3.2012 tarihinden, bakiyesine ise 13.7.2015 ıslah tarihinden itibaren avans faizi yürütülmesine) söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle onanmasına, 27.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy