... vekili avukat ... ile ... vekili avukat .. . aralarındaki alacak davası hakkında Tarsus 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.11.2014 gün ve 2014/162-428 sayılı hükmün taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, 2.994,31 TL alacağın tahsilini istemiş, mahkemece, 11.11.2014 tarihinde davanın kısmen kabulü ile 1.400,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Mahkemece kabul edilen ve davalı tarafından temyiz edilen 1.400,00 TL ile mahkemece reddedilen ve davacı tarafından temyiz edilen 1.594,31 TL karar tarihi itibariyle 1.890,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacı ve davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacı ve davalının temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan 27,70 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy