MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacılar, davalıdan içinde bulundukları ekonomik sıkıntıları aşmak için toplamda 64.500,00 TL borç para aldıklarını, bu borcun ödenmesi amacıyla davacıya ait kümeslerin 3 yıl süreyle davalı tarafından çalıştırılacağı ve tapularının ise teminat olarak davalıya devredilmesi hususunda anlaştıklarını, borçlarını fazlasıyla ödedikleri halde teminat amaçlı verilen senedin anlaşamaya aykırı doldurularak icra takibine konulduğunu ileri sürerek 150.000,00 TL senedin teminat senedi olduğu ve davacıların davacıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemişlerdir.
Davalı, davacıların borçlarını mahsuben hiçbir ödeme yapmadıklarını, senet nedeniyle borçlu olduklarını, davacılara ait kümeslerin kendisi tarafından çalıştırılmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkeme, davanın kısmen kabulü ile davacıların 89.651,66 TL borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm davalının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece, davacıların kendi kabul beyanları itibariyle davalıdan 32.500,00-TL elden borç aldıkları bunun yanında ...'tan davalı tarafından çekilen kredinin yine davacılara verildiği ve bunun banka ödemelerinin davacılar tarafından yapılacağı konusunda anlaşma bulunmasına rağmen davacıların bu ödemeleri yapmamaları üzerine banka ödemelerinin davalı tarafından yapıldığı, banka kayıtları ve bilirkişi raporu itibariyle davalının yapmış olduğu bu ödeme miktarı 62.545,34-TL olduğu ve davacıların davalıya olan toplam sorumlulukları 95.045,34-TL olduğu kabul edilmiştir. Davacıların borçlarına karşılık davalıya bir ödeme yaptıklarını somut bir delille ispat edemedikleri ancak 1579 parsel sayılı taşınmazın davacı ...'a ait olduğu, burdaki kümesin işletilmesinden elde edilen gelirin davacıların borcuna mahsubu ile davacıların bakiye borcu hesaplanmıştır. Dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgeler incelendiğinde, 13.03.2008 tarihli kira sözleşmesi ile davacı ... kendisine ait kümesi dava dışı şahsa 5 yıllığına kiraladığı ve fiilen kümesi davacıların işlettiğinin anlaşılması ve halihazırda taşınmazın tapu kaydının da davalı adına değil davacı adına olduğu göz önünde bulundurulduğunda davalının davacılara ait kümesi işlettiğinin tanık beyanları dikkate alınarak kabulü mümkün değildir. Ne varki, davacı, dava dilekçesinde “ve sair her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca mahkemece davacıya kümesin işletmesinin davalıya verildiği yönündeki iddiasını ispat açısından davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
SONUÇ: yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.531,02 TL harcın istek halinde davalı ......'a iadesine, aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan harcın davacılardan alınmasına, 03/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy