MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan değişik tarihlerde konut ve tüketici kredisi kullandığını, kendisinden kredi kullandırım komisyonu adı altında kesinti yapıldığını ileri sürerek, haksız olarak alınan 2.430,00 TL’nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne, 2.430,00 TL‘nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacının temyiz itirazı ise vekalet ücretine yöneliktir. Dava, konut ve tüketici kredisi sözleşmesi sırasında davacı tüketiciden haksız olarak alınan 2.430,00 TL komisyon bedelinin tahsili istemine ilişkin olup; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12.maddesine göre; “(1)Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” Buna göre; mahkemece kabul edilen 2.430,00 TL nedeniye, yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 750,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı yararına 500,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7 maddesi gereğidir.
SONUÇ: 1.bent gereğince davalının temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının “Hüküm” başlıklı bölümünün 5.bendinin 2.satırında geçen “500,00“ rakamlarının hükümden çıkarılarak yerine “750,00“ rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 138,29 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, 9.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.