... vekili avukat ... ile ...AŞ vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 25.2.2016 gün ve 2015/504-2016/155 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalı bankadan kullandığı tüketici kredisi ile ilgili olarak yapmış olduğu başvuru sonucu ...Tüketici İl Hakem Heyeti'nin başvurusunun reddedildiğini ileri sürerek, İl Hakem Heyeti kararının iptali ile davalı banka tarafından son 10 yolda yapılan kesinti miktarının faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile... Tüketici İl Hakem Heyeti Başkanlığının 21/04/2015 tarihli kararının iptali ile 2.838,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanu'nun 70.maddesi gereğince Tüketici Hakem Heyeti tarafından verilen kararın iptali isteğine ilişkindir. Anılan yasanın 68/1 maddesine göre; “ Değeri iki bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketici hakem heyetlerine, üç bin Türk lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyük şehir statüsünda bulunan illerde ise iki bin Türk lirası ile üç bin Türk lirası arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. TGM-2014/2 sayılı tebliğ ile İl tüketici hakem heyetleri için üst parasal sınır üçbin üçyüz liraya, ilçe tüketici hakem heyetlerinde ikibin ikiyüz liraya ve Büyük şehir statüsünde olan illerdeki il tüketici hakem heyetleri için parasal sınır ikibin ikiyüz Türk lirası ile Üçbin üçyüz Türk lirası olarak belirlenmiştir. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz. ” Aynı yasanın 70/5 maddesine göre; “ Tüketici Hakem heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir.” dava tarihi itibariyle dava değeri 2.838,00 TL olduğuna göre davalı tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.