MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı idare ile aralarında imzalanan hizmet alım sözleşmesi uyarınca 08.05.2008-31.12.2009 tarihleri arasında hizmet verildiğini, üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, 5510 Sayılı Yasanın 81.maddesi gereğince hakedişlerinden kesinti yapılması mümkün olmamasına rağmen davalının tahakkuk eden hakedişlerinden %5 oranındaki hazine yardımını keserek ödeme yaptığını, yapılan kesintinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek 36.732,97 TL’nın kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 21.470,34 TL'nın hakediş tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki ikinci ve üçüncü bentler kapsamı dışında sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı eldeki davada, davalı idarenin hakedişlerden hazine teşvik tutarı olan 36.732,97 TL kesintinin hak ediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, mahkemece, 21.470,34 TL'nın hakediş tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece, kısmen kabul edilen miktar üzerinden faiz başlangıcının dava tarihi olan 17.09.2013 tarihinin esas alınması gerekirken, her bir kesinti tarihini esas alması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, davacı dava dilekçesinde yasal faize hükmedilmesini talep etmişken, taleple bağlı kalınmayarak ticari avans faizine hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektir.
3-492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca davalı Sağlık Bakanlığının harçtan muaf tutulması gerekirken harçtan sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendindeki “dosyaya sunulan 22/09/2014 havale tarihli bilirkişi raporu karar eki sayılmak suretiyle bu raporda belirlenen hakediş tarihinden itibaren ticari avans faiziyle davalılardan alınarak davacıya ödenmesine,” ibaresinin çıkartılarak yerine aynen “dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” ibaresinin yazılmasına, üçüncü bent gereğince hüküm fıkrasının 2. bendinde “Harçlar kanunu uyarınca alınması gereken toplam 1.466,63 TL karar ve ilam harcının peşin alınan 627,35 TL harçtan mahsubu ile bakiye 839,28 TL'nin davalılardan alınarak hazineye gelir kaydına,” ibaresinin çıkarılarak yerine “davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından dava açılırken yatırılan 627,35 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine," ibaresinin yazılmasına, yine üçüncü bent gereğince hüküm fıkrasının 5. bendindeki "672,55 TL ile peşin olarak yatırılan harç olan 627,35 TL olmak üzere toplam 1.299,90 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "672,55 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.