... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31/05/2016 gün ve 2015/476-2016/255 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı Üniversite, davalı Kurum ile aralarında sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi bulunduğunu, Üniversite’ye bağlı hastanede 2013 yılı Sayıştay Başkanlığı inceleme raporuna istinaden hakedişinden 46.236,76 TL kesinti yapıldığını, yapılan kesintinin 31.654,47 TL’lik kısmının haksız olduğunu ileri sürerek, 31.654,47 TL’nin kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, kesintinin iadesine yönelik idari işlem tamamlandığında ödemenin yapılacağını beyan etmiştir.
Mahkemece, 31.5.2016 tarihli kararında, yapılan kesinti faizi ile birlikte davacıya iade edildiğinden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 114,35 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı kendisine vekil ile temsil ettirdiğinden 1.899,27 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
(Muaf)
Full & Egal Universal Law Academy