MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... Türk A.Ş. vekili avukat ..., diğer davalı ... Oto. Paz.A.Ş. vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ... 'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı, davalıdan 27.3.2015 tarihinde ... marka sıfır km araç satın aldığını, aracın ilk olarak Nisan ayında arızalandığını, daha sonra arızanın tekrar ettiğini, onarım hakkını kullanmasına rağmen arızaların giderilmediğini, bunun üzerine davalıya müracaat ettiğini, davalının ayıbı kabul etmediğini ileri sürerek, aracın iadesi ile bedeli olan 169.983,03 TL'nin ihtar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, aracın ayıplı olmadığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.
Mahkemece, sıfır alınan araçta arızanın giderilememiş olması ve tüketicinin giderilemeyen arızalar nedeniyle güveninin sarsılmış olması gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı eldeki davada ayıplı olan aracın iadesi ile ödediği bedeli talep etmiştir. Mahkemece, davacının iddia ettiği arızalardan radyo arızası hariç diğerlerinin giderildiği, keşif anında radyo arızasına rastlanmadığı ancak bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi bu arızanın donanımsal olduğu, çözümlenen cd kayıtlarından zaman zaman meydana geldiği, davalının arızayı tamamen bertaraf etme yükümlülüğünü yerine getiremediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, “araçta 4 temel arıza bulunduğu, bunlardan ilkinin aracın kontak anahtarını tanımaması, ikincisinin radyo/navigasyon cihazında çizikler oluşması ve daha sonra ekranın kararması, üçüncüsünün kapılardan gelen gıcırtı sesi ve dördüncüsünün ise araç egzozundan mavi duman gelmesi olduğu, bu arızaların hiçbirinin keşif anında tespit edilmediği ancak davacının sunduğu cd çözüzümlerinden radyo/navigasyon arızasının zaman zaman tekrar ettiği, bu arızanın donanımsal arıza olup giderilemediği, diğer arızaların giderildiği, bu arızanın da giderilmesi için donanım parçasının servis tarafından değiştirilmesi gerektiği, oluşan arızaların gizli ayıp niteliğinde olduğu” tespit edilmiştir.
Somut olayda, aracın 2015 yılında satışının yapıldığı, satın almadan kısa bir süre sonra arızaların meydana geldiği ancak tamir hakkı kullanılarak radyo/navigasyon arızası hariç diğer arızaların giderildiği, bu arızanın da donanım parçası değişimi ile giderilebilecek olduğu dikkate alındığında sözleşmenin feshi ve aracın bedeline hükmedilmesinin TMK 2. maddesindeki hakkaniyet ilkesine aykırı olacağı açıktır. Bu durumda, araçta oluşacak zararı telafi etmek için bedel indiriminin değerlendirilmesi gerekir. Dairemizin kural olarak uygulaması nispi metod yöntemi ile değer kaybının belirlenmesidir. Bu metoda göre, zararın tazmini için, ayıplı değer ile ayıpsız değer arasındaki farka hükmetmek gerekir.
Hal böyle olunca, çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, işin esasının incelenerek, indirilecek miktar yönünden nispi metot uygulanmak suretiyle ek rapor alınarak bedel indirimi hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 2.903,00 TL harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.