MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı, kurumlarından ihale almak suretiyle temizlik işlerini yapan taşeronların işçisi olarak çalışan ...'nin 1989-01/10/1992 tarihleri arasındaki çalışmaları karşılığı alacaklarının ödenmediği iddiası ile aleyhlerine ... 3. İş Mahkemesinin 2011/897 Esas 2012/573 Karar sayılı dosyası ile açtığı dava neticesinde ... 10. İcra Müdürlüğünün 2015/455 Esas sayılı dosyasına 20/03/2015 tarihinde 19.067,66 TL ödemek zorunda kaldıklarını, kıdem tazminatından aslen davalıların sorumlu olduğunu, açıklanan nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 19.067,60 TL'nin ödeme tarihi olan 20/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sorumlulukları oranında davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.
Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.
Mahkemece, davacının, ... ve ... İmar İnşaat Ltd. Şti.'ne yönelik davasının kısmen kabul, kısmen reddine, Davalı ...'in sorumluluğu 1/2 olarak kabul edilerek, 1.880,56-TL.'nin, Davalı ... İmar, İnşaat, kültür, sağlık Tic. A.Ş.nin sorumluluğu 1/2 kabul edilerek 4.805,69-TL.'nin (toplam olarak 6.686,25 TL) ödeme tarihi olan 20/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davalı ...’in temyizi yönünden;
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Mahkemece davalı aleyhine davanın 1.880,56 TL’lık kısmının kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle davalı ... tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davacının temyizi yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle Davalı ...’in temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bent gereğince davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL. kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan 114,50 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.