MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı, ...'da hırdavat malzemeleri satan bir esnaf olduğunu, ... Yatılı Bölge Ortaokuluna okul için kullanılmak üzere elektrik prizi, kablo vb gibi malzemelerin veresiye olarak satıldığını, bunların okul yöneticileri ve çalışanları tarafından teslim alındığını, satılan malzemelerin bir kısmının parasının 15.03.2013 tarihinde 2500,00 TL olarak ödendiğini ve bunun karşılığında fatura düzenlediğini, bunun dışında kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek davalıya verilen malzemelerin dava tarihindeki bedellerinin belirsiz alacak kapsamında 5.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, 15.03.2016 tarihli dilekçeleri ile taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda 25.631,32TL arttırarak, 30.631,32 TL’ye çıkartmışlardır.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davacının davasının kabulü ile; 30.631,32 TL malzeme bedelinin dava tarihi olan 01/04/2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yapılan 27,70 TL başvurma harcı, 85,39 TL peşin harç, 438,00 TL ıslah harcı, 1.200,00 TL bilirkişi ücreti, 199,45 TL posta ve tebligat gideri olmak üzere toplam 1.950,54 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca davalı kurum harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı kurumdan harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken davacı tarafça yatırılan ve yargılama giderleri içinde yer alan harçların da yargılama gideri olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvurma harcı, 85,39 TL peşin harç ve 438,00 TL ıslah harcı toplamı olan 551,09 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,” cümlesinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “davacı tarafından yapılan 1.200,00 TL bilirkişi ücreti, 199,45 TL posta ve tebligat gideri olmak üzere toplam 1.399,45 TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.