..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Tüketici Mahkemesinden verilen 14/07/2016 tarih ve 2014/1369-2016/448 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacılar vekili, davacıların ayrı ayrı bağımsız bölümü muhtelif tarihlerde satın aldıktan kısa süre sonra binanın kuzey cephesine bakan duvarından dairelere su sızdığını, davacı kat malikleri tarafından inşaat işleri ile uğraşan firmaya tamiratın toplamda 8.260,00 TL olarak yaptırıldığını, bu hususun yanısıra tespit incelemesi nedeniyle 541,50 TL mahkemeye başvurma, 150,00 TL bilirkişi ücreti, 218,77 TL noter masrafı ile 708,00 TL avukatlık ücreti olmak üzere toplam 9.892,27 TL alacağın %9 faiziyle davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir
Mahkemece davanın kabulüne, 8.260,00 TL zarar bedelinin 09.07.2013 dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan alınarak davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'e eşit olarak verilmesine karar verilmiş; verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL 5236 Sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32 karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup, mahkemece her bir davacı için kabul edilen bölüm 1.180,00 TL yi geçmemektedir
Bu durumda, her bir davacı yönünden hükmedilen alacak miktarı, karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 2.190,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.