MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, karşı dava hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Asıl davada; davacı davalılardan ...'un Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'nde yapılan tedavi sonucunda ödemesi gereken tedavi borcunu ödemediğini ve boca senetle kefil olan diğer davalınında borçtan sorumlu olduğunu belirterek, 8.071,69 TL'si asıl alacağın 17.07.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, karşı davacı ..., karşı davası ile tedavisi sırasında kendisine yanlış kan verildiğini belirterek, 5.000,00 TL manevi tazminatın davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.
Asıl ve karşı dava davalıları, davanın reddini dilemişlerdir.
Dairemizin 01.03.2012 tarih 2011/ 15292 E-2012 / 5210 k sayılı bozma ilamı sonrasında mahkemece, karşı dava ile ilgili karar kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına, asıl davanın kısmen kabulüne, 1.291,19 TL'nin 17/07/2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin 6.780,50 TL'lik taleplerinin reddine karar verilmiş; verilen hüküm, davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacının temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
2- Davalı ...'un temyizi yönünden; 14.7.2004 günlü ve 5219 Sayılı Yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL 5236 Sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32 karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Davalı için kabul edilen bölüm 1.890,00 TL' yi geçmemektedir.
Bu durumda, hükmedilen alacak miktarı, karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 1.890,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı yönünden hükmün ONANMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davalı-karşı davacı ...'ün temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'e iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.