... vekili avukat ... ile .... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Adana 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 30/09/2015 gün ve 2015/46-2015/963 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalı bankadan kullandığı kredi nedeniyle değişik adlar altında haksız kesintiler yapıldığını ileri sürerek, 3.301 TL 'nin tahsilini istemiş, ıslah ile talep miktarının 3.700 TL ye artırmıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Somut olayda, davalı hüküm altına alınan miktardan sadece ekpertiz ücretine ilişkin 895 TL'lik kısmını temyiz etmiş olup, temyiz edilen bu miktar, karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 252,74 TL harcın istek halinde iadesine, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy