... vekili avukat ... ile Ing Bank A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Tüketici Mahkemesinden verilen 25/12/2015 gün ve 2015/1359-2015/1928 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, davalı bankadan tüketici kredisi kullandığını, ekspertiz ücreti adı altında 420 TL haksız kesinti yapıldığını, bu alacağın tahsili amacıyla... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'na başvurduğunu ancak çekilen kredinin tüketici kredisi olmadığından bahisle hakem heyetinin görevsizlik verdiğini, verilen bu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılarak alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı , davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın REDDİ ile, dava konusu Pendik Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 27/07/2015 tarih ve 14280 (2014/12367) sayılı kararının yasaya ve Yargıtay içtihatlarına uygun olduğu anlaşıldığından 6502 sayılı kanunun 70/4. Maddesi gereğince onanmasına, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafca temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen alacak miktarı 420 TL'lik ücrete yönelik olup, karar tarihi (25.12.2015) itibariyle alacak miktarı 2.080,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy