... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30/12/2014 tarih ve 2013/774-2014/432 sayılı hükmün Dairemizin 25/09/2017 tarih ve 2015/20109-2017/8536 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı, 29.08.2013 tarihli noter satış sözleşmesi ile davalıdan araç satın aldığını, aracın eski plakası üzerinden yapılan harici araştırmada aracın 2013 yılının Şubat ayında pert olduğunun anlaşıldığını, aracın satışı sırasında pert olduğuna ilişkin bilgi verilmediğini, araca 1.500,00 TL bakım yaptırdığını ve 340,00 TL değerinde iki adet lastik aldığını, 24.09.2013 tarihli ihtarname ile davalıdan araç satış bedeli, lastik ve bakım masrafı toplamı olarak 25.889,00 TL’nin iadesini istediğini, ancak sonuç alamaığını ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 25.899,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 24.404 TL'nin dava tarihinden (01/11/2013 ) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat talebinin reddine, dava konusu aracın davacıdan alınarak davalıya iadesine karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25/09/2017 tarih, 2015/20109 E.- 2017/8536 K. sayılı ilamı ile onama kararı verilmiş, davalı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
2-Davacı eldeki dava ile davalıdan satın aldığı aracın ayıplı olması nedeniyle araç bedeli ve araç için yaptığı masraflar ile manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 117. maddesi gereğince muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davacı, dava konusu aracı halen kullanmakta olup, davalıya aracın teslimi ile davalıyı bedel iadesine ilişkin temerrüde düşürecektir. Mahkemece faiz başlangıcı yönünden aracın davalıya teslim tarihi esas alınması gerekirken, dava tarihi esas alınması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme talebinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 25/09/2017 tarih, 2015/20109 E.- 2017/8536 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının hüküm kısmının 1. bendinde yer alan “....dava tarihinden dava tarihinden (01/11/2013 )....” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine "....dava konusu aracın davalıya teslim tarihinden....” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.