MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, komisyon ve masraf kesintileri yapıldığını, bu kesintilerin haklı ve hukuki sebebi bulunmadığını ileri sürerek 8.405,40 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 8.405,40 TL’nın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair verilen 16.10.2014 tarihli kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.03.2015 tarihli, 2015/7254 E., 2015/8846 K. sayılı ilamı ile, davalının 1.774,00 TL'nin iade edildiğini belirterek belge sunduğu, ödeme belgelerinin borcu sona erdiren belgeler olduğundan yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceği ve bu ödeme savunmasının değerlendirilerek sonuca uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası mahkemece, hesap hareketlerinde davalı temyizinde belirtilen şekilde iadeye dair kayıt görülmediği gibi bilirkişi incelemesinde de iade ile ilgili herhangi bir tespit yapılmadığı, bu nedenle temyiz aşamasında sunulan bu belgenin “ödeme belgesi” veya “borcu sona erdiren işlem” olarak kabul edilemeyeceği değerlendirilmek suretiyle önceki kararda direnildiği de belirtilmek sunetiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 03.10.2019 tarihli, 2017/511 E., 2019/995 K. sayılı ilamı ile, mahkemece Özel Daire bozma kararında işaret olunan şekilde değerlendirme yapılarak verilen kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.
1-Dava, davacının davalı bankadan kullanmış olduğu konut kredisinden dolayı haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintilerin iadesi istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece, bozma ilamı kapsamında değerlendirme yapılarak sunulan belgenin ödeme belgesi niteliğinde olmadığı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalının 1.774,00 TL’nın iade edildiğine yönelik dekontu cevap dilekçesine eklediği ve delil olarakta sunduğunun dosya kapsamından anlaşılmasına göre, iadeye yönelik dekontun ödeme belgesi kabul edilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.