(5237 S. K. 63) (5252 S. K. m. 9) (5271 S. K. m. 232)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı TCK.na göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
2- Sanığın eylemi ile ilgili olarak 765 sayılı TCK hükümlerinin sanığın lehine olduğu kabul edilerek uygulanmasına rağmen mahsup işleminin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gösterilerek yapılması,
3- 5271 sayılı CMK.nun 232/1-c maddesi gereğince suçun işlendiği yer ve zamanın gerekçeli karar başlığında yazılmaması;
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık D. Ö. müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak bozulmasına, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy