(5271 S. K. m. 231, 253, 254, 326) (5237 S. K. m. 35, 53, 61, 119, 143)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: Sanıkların, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması sebebiyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562 nci maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK'nun 231 inci maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
A) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanıklar hakkında ceza uygulanması sırasında, 5237 Sayılı TCK'nın 35 inci maddesinin, aynı Kanunun 143 üncü maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK'nun 61 inci maddesine aykırı davranıldığı belirlenmiş ise de, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK'nın 53 üncü maddesiyle uygulama yapılırken, her bir suç sebebiyle verilen cezanın yasal sonucu olarak her suç için ayrı ayrı anılan maddenin uygulanması gerekirken, sonuç ceza üzerinden bir defa hüküm kurulması; 5237 Sayılı TCK'nun 53/1 inci maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin 3. fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar C. T. ve C. K. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeple bozulmasına, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Kanunun 8/1 inci maddesi aracılığıyla 1412 Sayılı CMUK'nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nun 53/1 inci maddesinin uygulanmasına dair bölüm çıkarılarak, yerine 53/1 inci maddesinde belirtilen ve 53/3 üncü maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3 üncü maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına,
B) Sanıklar hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Hırsızlık fiilini gerçekleştirmek için işyeri dokunulmazlığını birlikte ihlal eden sanıklar hakkında TCK'nın 119/1-c, maddesinin uygulanmaması,
2) Hükümden sonra 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 Sayılı Kanunun 24 ve 25 inci maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK'nın 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince işyeri dokunulmazlığını ihlal suçuyla ilgili olarak uzlaştırma işlemi yapılması zorunluluğu,
3) Kabule göre de;
a) Sanıklar hakkında TCK'nın 53 üncü maddesiyle uygulama yapılırken, her bir suç sebebiyle verilen cezanın yasal sonucu olarak her suç için ayrı ayrı anılan maddenin uygulanması gerekirken, sonuç ceza üzerinden bir defa hüküm kurulması ve 5237 Sayılı TCK'nun 53/1 inci maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin 3. fıkrasına aykırı davranılması,
b) 5271 Sayılı CMK'nun 326/2 nci maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç sebebiyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar C. T. ve C. K. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 18.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy