MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü müştekiye ait marketin arkasındaki havalandırma deliğine kalas dayayarak içeriye girip tuvalrt kapısının kilitli olması nedeniyle marketin içerisine giremeden geri çıkan sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35 maddelerine uyan hırsızlığa teşebbüs suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/2-4. maddesine uyan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturması karşısında uzlaşma hükümleri de değerlendirerek denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değerlendirmesi yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın lehe olma nedeni karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Hükümden sonra, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve sürecine göre sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3-CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiş olması,
4-Kabule göre de;
a-Sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK uygulaması yanında, 647 sayılı yasanın 4. ve 6. maddeleri de uygulanarak karma uygulama yapılması,
b-Sanıklar hakkında şartları oluşmadığı halde, suça konu eşyanın değeri az kabul edilerek 5237 sayılı TCK uygulamasında aynı yasanın 145. maddesiyle cezalarında indirim yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy