MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Lehe kanun değerlendirmesi yapılırken sanığın aynı suçtan mükerrir olması nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki indirimden yararlanamayacağı belirtilmesine rağmen, adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce infaz edilmiş mahkumiyeti gözükmediğinden, sanığın adli sicil kaydındaki ilamların infaz edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi yerine, yazılı şekilde lehe kanun değerlendirmesi yapılması,
2- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522.(hafif) maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın suç tarihinde belirlenemeyen vakitte mağdura ait kapıları kilitli park halindeki aracın muhkem ve sağlam arka camının fitillerini kesip, camı çıkararak mağdurun beyanına göre yaklaşık 1000 TL değerindeki ekolayzer ve anfiyi çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 151/1, 53. maddelerine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden mağdurun şikayetinden vazgeçtiği de değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun yeniden belirlenmesi zorunluluğu,
Kabule göre de;
3-Mağdur ...’nın ... plakalı otomobilini 04.02.2004 günü saat 05:00 sıralarında evinin önüne kapılarını kilitleyerek park ettiğini, aynı gün saat 09:00 sıralarında ise otomobilinden hırsızlık yapıldığını fark ettiğini söylemesi ve olay tarihinde de güneşin saat 07:11’de doğduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin geceleyin işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,
4- Sanık hakkında, hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi gözetilerek, 53/1. maddesindeki tüm fıkraların uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
5-Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 04.02.2004 yerine, 28.02.2004 olarak yanlış yazılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy