MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanık ...’in, açık kimliği tesbit edilemeyen erkek bir şahısla birlikte suç tarihinde gece vakti saat 23:00 sıralarında katılana ait evin kapısının sağlam ve dayanıklı kilidini kırarak içeriden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde, mahkemece lehe kanun değerlendirmesi yapılırken, aynı Kanunun 142/2-d maddesi ile karşılaştırma yapılması,
2- 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (normal), 81/2-3. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/1-4, 119/1-c, 53 ve 151/1, 53. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden CMK'nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun yeniden belirlenmesi zorunluluğu,
Kabule göre de;
3-Sanığın ... 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.06.1993 tarih ve 1992/1169 Esas,1993/685 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilip, 27.04.2001 tarihinde yerine getirilen eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/2-3. maddesinin uygulanmaması,
4-765 sayılı TCK’nın sanık yararına olduğu kabul edildiği halde, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine aykırı olarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesi ile de hüküm kurularak karma uygulama yapılması,
5-5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy