MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında, yakınma devam ettiğinden aynı Kanunun 116/2. maddesinde uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun düşünülmemesi,
2-Lehe yasanın belirlenmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında;
a-Şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi ile uygulama yapılması,
b-Hırsızlığın, katılana ait işyerinin demir kepenk bulunmayan aleminyum doğrama kapısının zorlanıp açılması suretiyle gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; kapının sağlam ve dayanıklı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ile eylemin 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesi kapsamında kabul edilmesi,
3-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesine muhalefet edilmesi,
Kabule göre de;
1-Mahkumiyetin yasal sonucu olarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Sanık müdafiinin 19.12.2006 tarihli dilekçesindeki, lehe hükümlerin uygulanması yönündeki istem 5237 sayılı TCK’nın 50/1 ve 51/1. maddelerini de kapsadığı halde, bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 04.04.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy