MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; Sanığın, hakkında verilen hüküm kesinleşen ... ile birlikte müştekiye ait eve bilirkişi raporuna göre şahsi çeviklik ile çıkıp açık olan balkon kapısından içeriye girerek hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1-4 maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden lehe kabul edilerek yalnızca 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddelerinden hüküm kurulmuş ise de, yapılan uygulama sonucunda 5237 sayılı TCK’nın lehe olması ve karşı temyiz bulunmaması nedeniyle anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine göre belirlenen ceza üzerinden aynı yasanın 143. maddesine göre yapılan arttırım oranı da gözetilerek sonuç cezanın 2 yıl 12 ay hapis cezası yerine 3 yıl olarak fazla belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak
BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan ''3 yıl'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''2 yıl 12 ay'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy