MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin taktirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-İddianamedeki uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi bu suçlara yönelik ek iddianamede düzenlettirilmeden yada ek savunma hakkı tanınmadan, ek takipsizlik kararı verilen ve dava edilmeyen işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarından hüküm kurulması,
2-5271 sayılı CMK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,
3-Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 168/1. maddesiyle yapılan indirim oranının aynı maddenin 2. fıkrasındaki sınırlama nedeniyle 1/2 oranından fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Sanığın olay tarihinde mağdur ...'in işyerinden hırsızlık suçunu gerçekleştirmek kastı ile önce mağdur ...'nün işyerine taklit anahtar ile girip buradan mağdurların ortak kullandıkları duvarı yıkarak mağdur ...'in işyerine girerek gerçekleştirdiği eyleminde, sanığın her iki mağdura yönelik eyleminin, ayrı ayrı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında mağdur sayısınca iki kere işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulması gerektiği halde, suçun zincirleme işlendiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
5-Sanığın olay tarihinde mağdurların işyerlerini ayıran ortak duvarı delmek suretiyle işlediği mala zarar verme suçunda, mala zarar verme suçunun mağdurların ortak olarak kullandıkları eşyaya yönelik olması nedeni ile tek suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eylemi zincirleme kabul edilerek TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezada arttırım yapılması,
6-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
7-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan hükümlünün mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy