MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı kabul edilmiş, sanığın arkadaşı ... ile beraber suç tarihinde gündüz sayılan vakitte mağdurun kapıları kilitli park halindeki otomobilinin sağ arka camını açarak içeriden torpido gözündeki gözlüğü çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yerine, 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden; tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Tanık ...’ın 26.07.2005 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadesinde, suç tarihinde saat 04:00 sıralarında balkonda otururken iki kişinin komşusu mağdur ...’nin aracına girdiklerini görüp, 155 polis imdat telefonunu aradığını, yarım saat sonra polislerin olay yerinden ayrılan iki kişiyi yakaladığını söylemesi, 09.07.2005 tarihinde saat 04:45 sıralarında düzenlenen yakalama tutanağında ihbarın saat 04:30 sıralarında yapıldığının belirtilmesi ve olay tarihinde de güneşin 05:01’de doğduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin geceleyin işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden,sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.12.2011 gün 2011/2-363 esas ve 2011/286 sayılı kararına göre bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hüküm fıkrasındaki “5237 Sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılması ve cezanın 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 62. maddeleri gereğince sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası şeklinde belirlenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy