MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet ve beraat
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkındaki suçlar nedeniyle verilen beraat kararının gerekçesine yönelmeyen temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından sanığın bu suçlara yönelen vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanıklar ... ve ... hakında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar hakkında belirlenen cezaların 2'er yıl hapis cezası olması karşısında; 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,
III- Sanık ... ve ... hakında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından Sanıklar ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
IV- Sanık ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık ...'ın 18.12.2007 tarihli celsede uzlaşmak istemediğini beyan etmiş olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamında ki nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle tebliğnamede ki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihinde adli sicil kaydı bulunmayan sanıklar hakkında belirlenen cezanın adli para cezası olması karşısında; 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
2- Birden fazla kişi ile birlikte geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal eden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 116/4.maddesi uyarınca uygulama yapılmaması ve aynı yasanın 119/1-c maddesinden artırım yapılmaması
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanıklar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına,
V- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan incelemesinde;
Sanıklar ..., ... ve ...'ın 07.09.2007 tarihli celsede suça konu işyerine saat:22.30 sularında girdiklerini beyan etmeleri karşısında hırsızlık suçunun gece işlendiğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 143. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
VI- Sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın 18.12.2007 tarihli celsede uzlaşmak istemediğini beyan etmiş olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamında ki nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle tebliğnamede ki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir
Sanıklar ..., ... ve ...'ın 07.09.2007 tarihli celsede suça konu işyerine saat:22.30 sularında girdiklerini beyan etmeleri karşısında hırsızlık suçunun gece işlendiğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında hırsızlık suçunda 5237 sayılı yasanın143. maddesinin uygulanmaması ve birden fazla kişi ile birlikte geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 116/4. maddesinin uygulanmaması ve aynı yasanın 119/1-c maddesinden artırım yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy