MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 62, 81/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin 142/1-b, 143, 35, 53. maddesinde düzenlenen hırsızlığa teşebbüs suçunun yanında şikayet bulunduğundan aynı Yasanın 151/1, 53 maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilerek, anılan mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a-5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oran üzerinden artırım yapılması,
b-Sanık hakkında ceza uygulanması sırasında, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi gereğince aynı Yasanın 143. maddesinin, 35. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
c-Sanık müdafiinin son oturumda lehe hükümlerin uygulanması yönündeki talebi 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesini de kapsadığı halde, bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
d-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,
e-5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29.06.2005 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy