Y A R G I T A Y K A R A R I
Hırsızlık suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; sanıkların mahkumiyetine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.03.2006 tarih 2005/504-2006/177 E-K. sayılı hükmün sanıklar müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2011/1395-2482 E-K. sayılı ilamı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, karar tarihi olan 09.03.2011 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5 yıllık asli zamanaşımının 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi gereğince gerçekleşmesi gerekçesiyle CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine dair kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2011 tarih ve 2007/122828 sayılı yazısı ile, sanık ... hakkındaki önceden verilen ... Sulh Ceza Mahkemesinin 19.07.2000 tarihli hükmünün sanığa tebliğine rağmen temyiz etmemesi nedeniyle kesinleştiği, temyiz eden diğer sanıklar için bozulup bu sanığa da teşmilinin bu sonucu değiştirmeyip sanık ... da dahil tüm sanıklar müdafiinin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.03.2006 tarih 2005/504-2006/177 E-K. hükmü tüm sanıklar yönünden temyiz etmesinin sanık ...'e temyiz hakkı vermeyeceğinden bahisle sanık ... hakkındaki zamanaşımı nedeniyle verilen düşürülme kararının kaldırılması ile sanık ... müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih, 2011/766-2012/571 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2011 tarih ve 2007/122828 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2011/1395-2482 E-K. sayılı düşme kararının sanık ... yönünden kaldırılarak yeniden yapılan temyiz incelemesinde;
Hükümlü ... hakkında kurulan 19.07.2000 gün ve 1999/539-2000/450 E-K. sayılı önceki hükmün sanık ... tarafından temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanıklar olan ... ve ...'e ilişkin ilk hükmün, adı geçen sanıklar tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bazı nedenlerden dolayı bozması ve bozmanın sanık ...'e de teşmiline karar vermesi üzerine hakkında hüküm kesinleşmiş olan
...’in tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, hükümlü müdafiinin konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy