(5271 S. K. m. 326) (1412 S. K. m. 322, 326) (5237 S. K. m. 168) (765 S. K. m. 522)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Karar: A- Sanıklar hakkında müşteki Ş. K.'ya karşı gerçekleştirilen hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5271 sayılı CMK'nın 326/2 nci maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E. A., Ş. K. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine 53.50 TL yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı alınmasına cümlelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B- Sanıklar hakkında müştekiler S. Ö., M. U., İ. U.'a karşı gerçekleştirilen hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Müşteki S. Ö. 10.07.2007 tarihli celsedeki ifadesinde zararının kısmen sanıklar tarafından giderildiğini, şikayetçi olmadığını beyan ettiğinden kısmi iade nedeniyle müştekinin rızası sorularak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/4 üncü maddesinin uygulama koşullarının tartışılması sonucunda, uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2- Müştekiler M. U. ve İ. U.'a ait ağaçların mevcut krokiye göre tek bahçe içinde olması, müştekilerin amca ve yeğen olması karşısında müştekilerin ağaçlarının bulunduğu yerlerin birbirlerine yakınlığı olay yerinde keşif yapılarak tespit edilip sanıkların kesilen ağaçların birden fazla müştekiye ait olduklarını bilip bilemeyecekleri araştırıldıktan sonra sanıkların eyleminin tek hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan müşteki sayısınca sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Hükümde 765 sayılı TCK'nın 522 nci maddesinin uygulanması sırasında suç tarihindeki ekonomik koşullar, paranın satın alma gücü ve yerleşik uygulamaya göre müşteki S.'e karşı suça konu malların değerinin pek fahiş yerine pek hafif kabulü müşteki M.'ya karşı suça konu malların değerinin normal yerine pek hafif kabulü, müşteki İ.'e karşı suça konu malların değerinin hafif yerine pek hafif kabulü,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E. A., Ş. K. müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 inci maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının korunmasına, 22.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy