(6183 S. K. m. 106) (5237 S. K. m. 53)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-1-Sanıklar E.. D.. ve H.. Y.. hakkında 22.07.2011 tarihli olaya yönelik mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu ise infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen "seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına" hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. Y.. müdafiinin ve E.. D..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin" çıkartılarak, yerine "Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin düzeltilerek ONANMASINA,
2-Sanıklar E.. D.. ve H.. Y.. hakkında 11.07.2011 tarihli olaya yönelik mala zarar verme ve hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Sanıklar hakkında 11.07.2011 tarihinde işlenen hırsızlık eyleminde; suça konu eşyaların ele geçirilmemiş olması, suç işlendiği tahmin edilen tarihlerde E.. ve H..'ın telefonları ile Bolu il merkez ve çevre istasyonlarında görüşme yaptıklarına dair TİB kayıtları ve sanık H..'ın diğer sanıkların 10 gün öncede de aynı yerden hırsızlık yaptıklarını duyduğuna dair anlatımı dışında, sanıkların hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
3-Kabule göre de;
a-Aynı müştekiye ait inşaat alanına 11 gün arayla iki kere hırsızlık yapmak amacıyla girdiği kabul edilen sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükümler kurulurken TCK'nun 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı hırsızlık suçundan dolayı hükümler kurularak fazla ceza tayini,
b-11.07.2011 tarihindeki hırsızlık eyleminin gece vakti gerçekleştirildiğine dair kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, sanıklar hakkında belirtilen tarihte işlenen eylemden dolayı kurulan temel cezaların TCK'nun 143. maddesi gereğince artırılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. müdafii ve E..'ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,
I-Sanık Y.. D.. hakkında 11.07.2011 ve 22.07.2011 tarihli olaylara yönelik kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesin de;
Sanık Y.. D..'in başka suçtan aynı yargı çevresindeki Bolu T tipi kapalı cezaevinde hükümlü bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 03/10/2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 196. Maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,
II-Sanık İ.. E.. hakkında 11.07.2011 tarihli olaya yönelik kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği, dosyada suçun sanık tarafından işlendiğine dair, sanık H..'ın atfı cürüm mahiyetindeki beyanından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık İ..'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy