KANUN YARARINA BOZMA
Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 62, 522, 55/3, 59 maddeleri gereğince 11 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2002 tarihli ve 2002/33 esas, 2002/153 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22/11/2004 tarihli ve 2003/14005 esas, 2004/12694 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmesini müteakip yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2006 tarihli ve 2005/27 esas, 2006/106 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 27/10/2014 tarih ve 2014/18326/63304 sayılı yazısı ile Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2014 tarih ve 2014/360797 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre;
1-Suça sürüklenen çocuğun suçu işlediği tarih olan 09/01/2002 tarihi dikkate alındığında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun yürürlüğe girdiği 01/06/2005 ile 29/06/2005 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 31/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında takdir edilen cezadan 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, 5237 sayılı yasanın 5377 sayılı kanunun 5. maddesi ile değişik 31/3 maddesi tatbik edilerek 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında takdir edilen 11 ay 25 gün hapis cezasının suça sürüklenen çocuk aleyhine temyiz olmaksızın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma kararı sonrasında aleyhe şekilde 1 yıl 3 ay 11 gün belirlenerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/4 maddesine muhalefet edilmesinde,
3-Ceza Muhakemesi Kanunu'nun anili amir hükmü gereğince 11 ay 25 gün hapis cezasından fazla olamayacak cezanın kısa süreli hapis cezası olduğu, bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3 maddesi gereğince suça sürüklen çocuk hakkında verilen hapis cezasının seçenek yaptırıma çevirme zorunluluğunun gözetilmemesinde,
4-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın, 09/01/2002 tarihinde işlediği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi kapsamında kalan hırsızlık eyleminin, alt sınırı iki yılı aşmayan hapis cezası gerektirmesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesinin, suç tarihi itibariyle yasalaşan ilk hali uyarınca uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, uzlaştırma işlemleri yapılmadan mahkumiyet karan verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısında belirtilen hükme konu suçun niteliğine ve Yargıtay Kanununun 14.maddesi ile mahkemece verilen 05.07.2006 günlü hükümle ilgili kanun yararına bozma isteminin, Yargıtay 2. Ceza Dairesince yapılarak, 25.06.2014 gün ve 2014/19262-18119 sayılı kararla
muktezaya bağlandığı anlaşıldığından, eksikliğin giderildikten sonraki hükmün incelemesinin de, önceki hükmü inceleyerek görüş açıklayan Yargıtay 2. Ceza Dairesince yapılması gerekmesine göre işin incelenmesi Yüksek 2. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.01.2015 tarihinde oy birliğiyle
Full & Egal Universal Law Academy