(5237 S. K. m. 35, 50, 51, 52, 58, 62, 119, 142, 143) (5271 S. K. m. 231)
Dava ve Karar: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ... ...'ın sabıkasında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi gereğince verilen cezanın ertelenmesine dair ilamın TCK'nın 51/7 maddesi gereğince infazı ve 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince denetim süresinde suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına dair ilamın ele alınıp değerlendirilmesi için ihbarda bulunulması hususlarının mahalline yerine getirilmesinin mümkün eksiklik olduğu kabul edilmiş ve sanıkların hırsızlık suçunu işlemek amacıyla, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarını işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 142/4. maddesi uyarınca anılan suçların, suç tarihine göre şikayet şartına bağlı olmadığı gibi aynı Kanun'un 119/1-c maddesinde düzenlenen "suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi" durumunda da işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun şikayete tabi olmayacağı ve düşme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Olay tarihinde güneşin saat 20.04'te batıp 06.01'de doğduğu ve tanık ... ...'nin beyanında saat 07.10'da hırsızlığa teşebbüs edildiğini söylemesi karşısında; hırsızlığın gündüz vakti gerçekleştirildiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143 maddesi gereğince artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 6. fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin ve sanık ... ...'in temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Sonuç: 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanıklar hakkında "5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkartılması ve 5237 sayılı TCK'nın 35/2 maddesi gereğince 1/2 oranında indirimle belirlenen 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1 maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak belirlenen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20 TL.'den adli para cezasına çevrilerek sonuç olarak 6.000 TL. olarak belirlenmesi ve hüküm fıkrasından cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy